268 - حمران گويد : شنيدم كه امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : همانا كافران و مشركان ، اهل توحيد را در آتش مىنگرند و مىگويند : نمىبينيم كه يكتا پرستى ، شما را از اين مهلكه سودى بخشد و ما با شما يكسان هستيم . حضرت فرمود : پس پروردگار عزّ و جلّ براى ايشان چنين ننگى نمىپذيرد و به فرشته‌ها فرمايد : شفاعت كنيد ، پس تا هر چه خدا بخواهد شفاعت نمايند ؛ همچنين به مؤمنان فرمايد ( شفاعت كنيد ) تا اندازه‌اى كه ديگر كسى بدون شفاعت نمانده باشد . در آن حال خداوند متعال فرمايد : من رحم كننده‌ترين رحم كنندگانم ، به وسيله رحمت من برون آييد . پس بيرون شوند همچنان كه ( جوجه ) از لانه‌اش خارج شود حمران گويد : امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ سپس فرمود : پس از آن ستون‌ها بر ايشان زده شود ، به خداوند سوگند ! كه ( مؤمنان در بهشت ) جاويد خواهند بود . 269 - حمران گويد : به امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ عرض كردم : به راستى به ما خبر رسيده است : آن‌قدر بر جهنّم وارد شوند كه درهاى آن مسدود و كيپ گردد . فرمود : نَه ، به خدا سوگند ! جهنّم جاويد و ابدى است . گفتم : « در دوزخ جاويد هستند تا زمانى كه آسمانها و زمين پا بر جا باشد ، مگر آنكه پروردگارت ( غير از آن ) خواسته باشد » . فرمود : اين ( آيه شريفه ) در باره كسانى است كه از آتش بيرون شوند . 270 - ابو اسحاق گويد : امام علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : برايتان حديثى بگويم كه سزاوار است همه شما آن را فرا گيريد .